بخش اعظم جنبش اعتراضی ما در سال 2009 متعلق به طبقه متوسط بود. طبقه ای که گرسنگی عامل اعتراضش نبود بلکه به دنبال رای دزدیده اش بود. این مرکز شهر و بالای شهر بود که جمعیت های میلیونی را به خود میدید. رهیر ما بن علی و مبارک نیست که قدرت را با حداقل خونریزی واگذار کند. ما در ایران سید علی داریم مریدانش در زندان ها به زندانیا تجاوز میکنند، زندانیان را به لیس زدن کاسه توالت مجبور میکنند. هیچ جوانی دوست ندارد به خواهر و مادرش در زندان تجاوز شود و هیچ پدرو مادری دوست ندارد فرزندش شکنجه شود و هیچ جوانی دوست ندارد وقتی بازداشت میشود خانواده اش در بی خبری به سر ببرد. آقای واشنگتن پست درست که ما خانه نشین شدیم ولی این گرسنگی نبود که مارا خانه نشین کرد. عامل حکومتی است که از هیچ جنایتی دریغ نمیکند و در مقابل هیچ کس و هیچ چیز پاسخگو نیست
۱۳۹۰ تیر ۵, یکشنبه
در پاسخ به واشنگتن پست: آن چیزی که ما را خانه نشین کرده شکم سیری نیست؛ شیشه نوشابه و لیس زدن کاسه توالت وآزار اذیت خانوا
برچسبها:
آزادی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
جواب خوب و کوبنده موافقم باهات
پاسخ دادنحذفدقیقأ همینه. برادر من شهید شکنجه ی زمان شاهه ولی هیچکدوم از این برنامه های پس عزای عزیزان رو حتی ساواکی ها و شاه برای ما پیش نیاورد. تازه برادر من 4 ماه قبل از انقلاب شهید شد، در اوج دست و پا زدن رژیم برای موندن. گاهی فکر می کنم این اطلاعاتی که از داخل زندان ها در اومده، باعث شده که مردم به این آگاهی و مدنیت برسن که در برابر نافهمی اینان تنها باید به سلاح آگاهی و آگاهی رسانی مجهز شد و همیشه این علمه که سلاح برنده و برنده در برابر جهل جاهلانه. چون این آقایان در پس این همه شکجه از زندانیان تنها تسلیم در برابر جهل خودشان را می طلبند و آگاهی و آزادگی تنها وسیله ای است که هرگز عقب نشینی نمی کند.
پاسخ دادنحذف