به هیچ وجه فرصت اشتباه نیست. هر فراخوان میتونه 2 حالت برای جنبش مخالف حکومت به وجود بیاره:
یا موجی از امید رو برای ادامه راه آزادی برای جنبش به ارمغان بیاره و یا یأس و
نا امیدی رو به همراه داشته باشه.
پیش خودتون فکر کنید حدود 21 ماه از آغاز حیات سبز ها در ایران میگذره ، توی این 21 ماه مخالفان حکومت روزهای سختی رو پشت سر گذاشتند، هر روز تجربه های جدید، درس های تازه و ...
چرا توی 21 ماه گذشته هر بار هرکسی ویا هر گروهی فراخوان داده برای 1 روز و فقط 1 روز بوده؟ چرا از همون اول برای چند روز برنامه ریزی نمیکنیم و اطلاع رسانی نمیکنیم؟ چرا همه انرژِی و وقت و تمرکزمون رو میذاریم واسه اینکه فقط 1 روز مردم بیان توی خیابون؟
همین 25 بهمن رو یادتونه؟ وقتی میرحسین و کروبی فراخوان دادند ما باید خودمون برای روز های بعدش برنامه ریزی میکردیم. پخش کردن اعلامیه ریسک های زیادی داره پس از همون اول توی اعلامیه هامون چند روز پشت سر هم رو تعیین کنیم. 100% بازده حرکتمون چند برابر میشه و حتی ممکنه با استمرار حرکت خیابونی لحظه به لحظه به تعداد مردم افزوده بشه . به نظرم این دفعه 3 روز پشت سر هم باهم قرار بذاریم . همین 3 روز کافیه و باعث میشه که مخافان خاموش جرأت پیدا کنند به خیابونا بیان و حکومت رو فلج کنند.
اگر احتمالا شخص و گروهی خواست فراخوان بده به این نکته توجه کنه که باید وقت کافی رو برای اطلاع رسانی در نظر بگیره و به این نکته توجه کنه که پخش کردن اعلامیه در سطح شهر و با خبر کردن اقشار مختلف مردم زمان کافی رو لازم داره و کار دو - سه روز نیست.
برای استمرار داشتن تجمعات برای مدت چند روز باید یک پایگاه ثابت در سطح شهر داشته باشیم. مصری ها میدان التحریر رو انتخاب کردند و بحرینی ها هم میدان لؤلؤ رو برای کانون اجتماعاتشون انتخاب کردند. اگر ما هم بتونیم یک میدان رو به عنوان مرکز اجتماعاتمون انتخاب کنیم که راحت در دسترس همه مردم شهر باشه و همزمان تجمعات پراکنده رو به بقیه نقاط شهر ببریم به سرعت مخالفان خاموش به دیگر تظاهر کنندگان ملحق میشن.
مبارز مجازی
یا موجی از امید رو برای ادامه راه آزادی برای جنبش به ارمغان بیاره و یا یأس و
نا امیدی رو به همراه داشته باشه.
پیش خودتون فکر کنید حدود 21 ماه از آغاز حیات سبز ها در ایران میگذره ، توی این 21 ماه مخالفان حکومت روزهای سختی رو پشت سر گذاشتند، هر روز تجربه های جدید، درس های تازه و ...
چرا توی 21 ماه گذشته هر بار هرکسی ویا هر گروهی فراخوان داده برای 1 روز و فقط 1 روز بوده؟ چرا از همون اول برای چند روز برنامه ریزی نمیکنیم و اطلاع رسانی نمیکنیم؟ چرا همه انرژِی و وقت و تمرکزمون رو میذاریم واسه اینکه فقط 1 روز مردم بیان توی خیابون؟
همین 25 بهمن رو یادتونه؟ وقتی میرحسین و کروبی فراخوان دادند ما باید خودمون برای روز های بعدش برنامه ریزی میکردیم. پخش کردن اعلامیه ریسک های زیادی داره پس از همون اول توی اعلامیه هامون چند روز پشت سر هم رو تعیین کنیم. 100% بازده حرکتمون چند برابر میشه و حتی ممکنه با استمرار حرکت خیابونی لحظه به لحظه به تعداد مردم افزوده بشه . به نظرم این دفعه 3 روز پشت سر هم باهم قرار بذاریم . همین 3 روز کافیه و باعث میشه که مخافان خاموش جرأت پیدا کنند به خیابونا بیان و حکومت رو فلج کنند.
اگر احتمالا شخص و گروهی خواست فراخوان بده به این نکته توجه کنه که باید وقت کافی رو برای اطلاع رسانی در نظر بگیره و به این نکته توجه کنه که پخش کردن اعلامیه در سطح شهر و با خبر کردن اقشار مختلف مردم زمان کافی رو لازم داره و کار دو - سه روز نیست.
برای استمرار داشتن تجمعات برای مدت چند روز باید یک پایگاه ثابت در سطح شهر داشته باشیم. مصری ها میدان التحریر رو انتخاب کردند و بحرینی ها هم میدان لؤلؤ رو برای کانون اجتماعاتشون انتخاب کردند. اگر ما هم بتونیم یک میدان رو به عنوان مرکز اجتماعاتمون انتخاب کنیم که راحت در دسترس همه مردم شهر باشه و همزمان تجمعات پراکنده رو به بقیه نقاط شهر ببریم به سرعت مخالفان خاموش به دیگر تظاهر کنندگان ملحق میشن.
مبارز مجازی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر